Groep122011_Uitvoeringsfase

Homepage ﻿ **Uitvoeringsfase**

Bij de feitelijke implementatie van het spel SOA-souvenir worden alle klassen van de tweede en de derde graad BSO van het IVV Sint-Vincentius betrokken. In elke klas wordt het spel in twee kleine groepen gespeeld. Elke groep wordt bijgestaan door een leerkracht die op basis van de bijscholing goed ingelicht is over het thema en spelverloop.

Het spelopzet zorgt er voor dat dit thema vlot kan geïntegreerd worden in de lessen. De koppeling aan het vak omgangskunde laat bovendien toe dat de vakleerkracht SOA-souvenir flexibel kan inplannen in het jaarplan. Daarenboven schept deze vrijheid ruimte om een extra begeleider bij het spel te voorzien, wat de praktische organisatie ten goede komt.

De geleidelijke opbouw van het spel zorgt, samen met de vertrouwdheid van de leerlingen met de begeleidende leerkrachten, voor een veilige sfeer. Men gaat immers van start met een ‘opwarmertje’ en het peilen naar de voorkennis van de leerlingen, om vervolgens dieper op in te gaan. Pas in het laatste deel, in de binnencirkel, wordt via rollenspelen en discussies vaardigheden en attitudes aangekaart, met als doelstelling dat leerlingen de vaardigheden ontwikkelen om doordacht met deze thematiek om te springen. Tevens wordt de geziene theorie uit de vorige cirkel herhaald en ingeoefend aan de hand van een spelletje (vergelijkbaar met ‘wie is het?’).

Doorheen de jaren zullen de leerlingen vertrouwd geraken met SOA-souvenir, waardoor de verkennende fases proportioneel minder aandacht zullen krijgen. Dit brengt met zich mee dat de kern van het spel steeds meer volume inneemt en dat vaardigheden en attitudes intensiever getraind worden. Hierdoor vergroot de kans op transfer naar het dagelijkse leven. Om het rendement van SOA-souvenir doorheen de jaren voldoende hoog te houden, is er voor de begeleidende leerkrachten de bijzondere taak weggelegd om de evolutie van dit thema bij de leerlingen en de klasgroep goed op te volgen en hier in de kernfase op in te spelen. Het spel kan enkel uitdagend en zinvol zijn, wanneer er elk jaar opnieuw andere accenten gelegd worden. Gegeven de afhankelijkheid van maturiteit en cultuur, lijkt het haast onmogelijk om op voorhand deze accenten te bepalen en willen wij rekenen op de pedagogische bekwaamheid van de leerkrachten. Om hen hierin te ondersteunen lijkt een jaarlijkse intervisie voor dit spel niet alleen handig maar ook noodzakelijk.